'' iSTANBUL ''

Bugün biraz duygusala bağladım..Karma karışık duygular içerisinde ne yapacağımı düşünerek buldum kendimi  kafam ellerimin arasında..


Nereden başlayacağımı bilemiyorum ki sonu nasıl olur ?


Annemin tarafının hepsi İstanbul'da yaşadığı ve Bursa'dan uzak olmadığı için çocukluğumdan beri hemen hemen her ay gidiyoruz..
Canımın en içi babacığım da 1o yıldır orada,gerçekten dostum dediğim arkadaşlarım da orada yaşıyor..


Yabancı bir şehir değil bana..
Ama gezmeye,eğlenceye,günübirlik aksiyona ya da haftalık kaçmaya..


Okulu bırakalı bir sene oldu ve ben arada çevirmenlik dışında başka hiçbir işe yaramadığımı fark ettim..
Kafama esiyor Au Pair mi yapsam diyorum ? Ciddi,kalıcı iş arıyorum ne kariyer ne elden CV Bursa'da bir halt etmediğinin farkına varıyorum..Mezun olduğum ziraati de düşünmüyorum..Boşa geçen koskoca bir sene..


Bir anda babam girdi aklımda..
Gel burada iş bulalım sana ve yaşa benimle..


Eminim ki Türkiye'nin en doğusundan en batısına kime söylesen bu teklife balıklama atlar..
Bu yüzden kimseye hiçbir şey söyleyemiyorum..


Ankara okul faciasından sonra koşa koşa geldiğim evimi bırakmaya ne kadar cesaretim var acaba ?
Kırıldı kolum kanadım olmadıı tutunamadııııııım :)


Ki durumun daha da ilginç boyutu var..
İş yok daha ortada,adam yıllardır kurulu düzenini bozdu onunla yaşayacağım diye büyük ev bakmaya başladı..
Denizi sevdiğim için sahil kenarı..
Kıyafet odası..
Şimdiden konuşulmaya başlandı her şey ' Seni sıkmam kızım,gezeceksin tabii kii arkadaşların olacak bize gelecek,sen gidersin onlara kalmaya..Güveniyorum ben bebeğime '..


Eyvah ki ne eyvah..
İstanbul gelmeden beni hapsetti,ilaçlayıp berbat etti...


Canım babacığım ben seninle yeni bir hayat kurmaya hazır olup olmadığımı bilmeden,bana güvenip nasıl bu kadar ciddi işlere girişiyorsun ki ?


Onu hayal kırıklığına uğratmaktan o kadar çok korkuyorum ki..
Ben de hayal kırıklığına uğramaktan korkuyorum..
Acaba ufak sıyrıklarla mı atlatacağım bu zor yolculuğu ?
Yoksa kök mü söktürecek hayat bana ?


İstanbul benim için sadece ; her gelişimde içimdeki gitmek zorlamasıyla ulaştığım,en huzur bulduğum yer Taksim ve hiç görmediğim sadece evlenme teklifi alacağım zaman götürülmesini istediğim Kız Kulesi'nden başka hiçbir şey ifade etmezken..


Anneannemi,dedemi,kardeşimi,arkadaşlarımı,hayatımı,geçmişimi,geleceğimi bırakıp nasıl geleceğimi kara kara düşünürken sen ne hayaller kuruyorsun acaba şuan ikimizle ilgili ?




Geçmişte yaşayamadıklarımızı yaşayabilecek miyiz acaba ?


Baba kız balık tutmaya gidebilecek miyiz ?
Baba kız bisiklete binip gezecek miyiz ?
Baba kız sabah sporu yapabilecek miyiz ?
Baba kız elimize mısırları alıp film izleyecek miyiz ?
Baba kız sahile inip balık ekmek yiyecek miyiz ?


Bir erkekle bir evi paylaşmaya hazır mıyım acaba ?
Bir de İstanbul'da...
Bir de BABAM'LA...


Şans bu sefer benden yana olsun..